مراقبت‌های دوران بارداری نقش مهمی در حفظ سلامت مادر و رشد طبیعی جنین دارند. در طول این دوران، پزشک با توجه به سن بارداری و شرایط مادر، آزمایش‌ها و سونوگرافی‌های مختلفی را برای بررسی وضعیت جنین و شناسایی زودهنگام برخی ناهنجاری‌ها تجویز می‌کند. در میان این بررسی‌ها، سونوگرافی NT، سونوگرافی آنومالی و آزمایش‌های غربالگری بارداری از مهم‌ترین ارزیابی‌های دوران بارداری محسوب می‌شوند.

بسیاری از مادران باردار این سه اصطلاح را با یکدیگر اشتباه می‌گیرند و تصور می‌کنند همگی یک هدف مشترک دارند، در حالی که هر یک در زمان مشخصی از بارداری انجام می‌شود و اطلاعات متفاوتی درباره سلامت جنین در اختیار پزشک قرار می‌دهد. برای مثال، سونوگرافی NT بخشی از غربالگری سه‌ماهه اول است، اما سونوگرافی آنومالی در هفته‌های بعدی بارداری برای بررسی دقیق ساختار اندام‌های جنین انجام می‌شود و آزمایش‌های غربالگری نیز با استفاده از آزمایش خون و سونوگرافی، احتمال وجود برخی اختلالات ژنتیکی را ارزیابی می‌کنند.

در این مقاله با مفهوم غربالگری بارداری، تفاوت آن با آزمایش‌های تشخیصی، کاربرد سونوگرافی NT و آنومالی، زمان مناسب انجام هر یک و تفاوت‌های اصلی آن‌ها آشنا خواهید شد تا بتوانید با آگاهی بیشتری روند مراقبت‌های دوران بارداری را دنبال کنید.

غربالگری بارداری چیست؟

غربالگری بارداری مجموعه‌ای از آزمایش‌ها و بررسی‌هایی است که با هدف ارزیابی احتمال ابتلای جنین به برخی اختلالات ژنتیکی، کروموزومی و ناهنجاری‌های مادرزادی انجام می‌شود. این بررسی‌ها بخشی از مراقبت‌های معمول دوران بارداری هستند و به پزشک کمک می‌کنند در صورت وجود احتمال بالاتر برخی بیماری‌ها، اقدامات تکمیلی را در زمان مناسب انجام دهد.

هدف اصلی غربالگری، تشخیص احتمال خطر است، نه تأیید یا رد قطعی بیماری. به عبارت دیگر، نتیجه غربالگری نشان می‌دهد که احتمال وجود یک اختلال در جنین کم یا زیاد است، اما تشخیص قطعی تنها با آزمایش‌های تشخیصی مانند آمنیوسنتز یا نمونه‌برداری از پرزهای جفتی (CVS) امکان‌پذیر است.

غربالگری بارداری معمولاً در دو مرحله و در سه‌ماهه اول و دوم بارداری انجام می‌شود و هر مرحله اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت جنین ارائه می‌دهد.

غربالگری سه‌ماهه اول

غربالگری سه‌ماهه اول معمولاً بین هفته‌های ۱۱ تا ۱۳ هفته و ۶ روز بارداری انجام می‌شود. این غربالگری از دو بخش تشکیل شده است: آزمایش خون مادر و سونوگرافی NT.

در آزمایش خون، سطح برخی هورمون‌ها و پروتئین‌های موجود در خون مادر اندازه‌گیری می‌شود و نتایج آن در کنار اطلاعات به‌دست‌آمده از سونوگرافی NT، سن مادر و سن بارداری، برای محاسبه احتمال ابتلای جنین به برخی اختلالات کروموزومی استفاده می‌شود.

در این مرحله، احتمال وجود بیماری‌هایی مانند سندرم داون (تریزومی ۲۱)، تریزومی ۱۸ (سندرم ادواردز) و تریزومی ۱۳ (سندرم پاتائو) ارزیابی می‌شود. البته نتیجه غربالگری تنها احتمال خطر را نشان می‌دهد و به معنای ابتلای قطعی جنین به این بیماری‌ها نیست.

غربالگری سه‌ماهه دوم

غربالگری سه‌ماهه دوم معمولاً بین هفته‌های ۱۵ تا ۲۲ بارداری انجام می‌شود و شامل آزمایش‌های خون تخصصی است که با بررسی برخی نشانگرهای بیوشیمیایی، احتمال وجود برخی اختلالات مادرزادی و کروموزومی را ارزیابی می‌کنند.

این مرحله می‌تواند در تشخیص خطر ابتلا به برخی ناهنجاری‌های مادرزادی مانند نقص لوله عصبی (اسپینا بیفیدا) و همچنین تکمیل ارزیابی اختلالات کروموزومی نقش داشته باشد. پزشک با بررسی نتایج غربالگری سه‌ماهه اول و دوم، در صورت نیاز ممکن است انجام آزمایش‌های تکمیلی یا بررسی‌های تخصصی‌تر را توصیه کند.

سونوگرافی NT چیست؟

سونوگرافی NT یا Nuchal Translucency یکی از مهم‌ترین سونوگرافی‌های دوران بارداری است که در سه‌ماهه اول انجام می‌شود. در این سونوگرافی، پزشک ضخامت فضای شفاف پشت گردن جنین را اندازه‌گیری می‌کند. افزایش این ضخامت ممکن است با افزایش احتمال برخی اختلالات کروموزومی یا ناهنجاری‌های مادرزادی مرتبط باشد، اما به‌تنهایی به معنای وجود بیماری نیست.

هدف اصلی سونوگرافی NT، ارزیابی احتمال خطر برخی اختلالات ژنتیکی و کروموزومی و بررسی روند طبیعی رشد جنین است. این سونوگرافی یکی از اجزای اصلی غربالگری سه‌ماهه اول محسوب می‌شود و نتایج آن همراه با آزمایش خون مادر تفسیر می‌شود.

بهترین زمان انجام سونوگرافی NT بین هفته‌های ۱۱ تا ۱۳ هفته و ۶ روز بارداری است. انجام این بررسی خارج از این بازه زمانی ممکن است دقت نتایج را کاهش دهد.

سونوگرافی NT معمولاً از طریق شکم انجام می‌شود، اما در برخی موارد، اگر تصاویر کافی به دست نیاید، پزشک ممکن است از سونوگرافی واژینال برای بررسی دقیق‌تر استفاده کند. این روش بدون درد است و معمولاً کمتر از ۳۰ دقیقه زمان می‌برد.

در طول سونوگرافی NT، علاوه بر اندازه‌گیری ضخامت پشت گردن جنین، موارد مهم دیگری نیز بررسی می‌شوند، از جمله:

• ضخامت پشت گردن جنین (NT) برای ارزیابی احتمال برخی اختلالات کروموزومی.
• وجود و وضعیت استخوان بینی که یکی از شاخص‌های مهم در غربالگری سندرم داون است.
• ضربان قلب جنین برای اطمینان از سلامت و حیات جنین.
• سن بارداری از طریق اندازه‌گیری طول سری تا نشیمنگاه جنین (CRL) که به تعیین دقیق سن حاملگی کمک می‌کند.
• تعداد جنین‌ها و بررسی تک‌قلو یا چندقلو بودن بارداری.

نتایج غیرطبیعی سونوگرافی NT به چه معناست؟

اگر ضخامت NT بیشتر از محدوده طبیعی باشد یا برخی یافته‌های دیگر مانند عدم مشاهده استخوان بینی وجود داشته باشد، به معنای ابتلای قطعی جنین به بیماری نیست. این نتایج تنها نشان می‌دهند که احتمال وجود برخی اختلالات افزایش یافته است و ممکن است پزشک برای بررسی دقیق‌تر، انجام آزمایش‌های تکمیلی مانند NIPT، آمنیوسنتز یا CVS را پیشنهاد کند. بنابراین، نتیجه غیرطبیعی سونوگرافی NT باید همیشه در کنار نتایج آزمایش خون و سایر بررسی‌های پزشکی تفسیر شود و به‌تنهایی ملاک تشخیص قطعی نخواهد بود.

سونوگرافی آنومالی چیست؟

سونوگرافی آنومالی یا سونوگرافی آنومالی اسکن (Anomaly Scan) یکی از مهم‌ترین سونوگرافی‌های دوران بارداری است که با هدف بررسی دقیق ساختار اندام‌های جنین و تشخیص ناهنجاری‌های مادرزادی انجام می‌شود. این سونوگرافی نسبت به سونوگرافی‌های معمول، جزئیات بیشتری از رشد و تکامل جنین را نشان می‌دهد و به پزشک کمک می‌کند سلامت اندام‌های مختلف را ارزیابی کند.

هدف اصلی سونوگرافی آنومالی، بررسی طبیعی بودن رشد جنین، ارزیابی عملکرد و شکل اندام‌های حیاتی و شناسایی ناهنجاری‌های احتمالی است. این بررسی نقش مهمی در تصمیم‌گیری درباره ادامه مراقبت‌های بارداری و در صورت نیاز، انجام آزمایش‌های تکمیلی دارد.

بهترین زمان انجام سونوگرافی آنومالی بین هفته‌های ۱۸ تا ۲۲ بارداری است. در این بازه زمانی، اندام‌های جنین به اندازه کافی رشد کرده‌اند و امکان بررسی دقیق آن‌ها وجود دارد. به همین دلیل، انجام سونوگرافی خارج از این محدوده زمانی ممکن است دقت ارزیابی را کاهش دهد.

سونوگرافی آنومالی معمولاً از طریق شکم انجام می‌شود. پزشک یا کارشناس سونوگرافی با حرکت دادن پروب روی شکم مادر، تصاویر دقیقی از جنین تهیه می‌کند و اندام‌های مختلف را از زوایای گوناگون بررسی می‌کند. بسته به وضعیت قرارگیری جنین، این سونوگرافی معمولاً بین ۲۰ تا ۴۵ دقیقه زمان می‌برد و در برخی موارد ممکن است برای مشاهده بهتر برخی اندام‌ها، لازم باشد مادر کمی حرکت کند یا پس از مدتی دوباره معاینه شود.

در سونوگرافی آنومالی، بخش‌های مختلف بدن جنین به‌طور دقیق بررسی می‌شوند، از جمله:

• مغز: بررسی ساختار مغز و بطن‌های مغزی برای تشخیص برخی ناهنجاری‌های عصبی.
• قلب: ارزیابی ساختمان قلب، حفره‌ها، دریچه‌ها و مسیر عروق اصلی.
• ستون فقرات: بررسی کامل ستون مهره‌ها برای تشخیص ناهنجاری‌هایی مانند اسپینا بیفیدا.
• کلیه‌ها: بررسی تعداد، محل و شکل کلیه‌ها و وضعیت سیستم ادراری.
• معده: اطمینان از وجود معده و بررسی طبیعی بودن دستگاه گوارش.
• دست‌ها و پاها: بررسی تعداد انگشتان، استخوان‌ها و رشد طبیعی اندام‌ها.
• صورت: ارزیابی لب، بینی، چشم‌ها و بررسی ناهنجاری‌هایی مانند شکاف لب و کام.
• جفت: بررسی محل قرارگیری، ساختار و عملکرد جفت.
• مایع آمنیوتیک: اندازه‌گیری حجم مایع اطراف جنین برای اطمینان از طبیعی بودن شرایط بارداری.

سونوگرافی آنومالی یکی از مهم‌ترین ابزارهای تشخیص ناهنجاری‌های مادرزادی است. اگرچه این سونوگرافی قادر به تشخیص همه بیماری‌ها نیست، اما بسیاری از ناهنجاری‌های ساختاری مهم را شناسایی می‌کند و در صورت مشاهده یافته‌های غیرطبیعی، پزشک ممکن است آزمایش‌ها یا بررسی‌های تخصصی بیشتری را توصیه کند.

تفاوت سونوگرافی NT، آنومالی و غربالگری چیست؟

اگرچه سونوگرافی NT، سونوگرافی آنومالی و غربالگری همگی با هدف ارزیابی سلامت جنین انجام می‌شوند، اما از نظر زمان انجام، هدف، نوع بررسی و اطلاعاتی که در اختیار پزشک قرار می‌دهند تفاوت‌های مهمی با یکدیگر دارند.

هر یک از این بررسی‌ها نقش متفاوتی در مراقبت‌های دوران بارداری دارند. سونوگرافی NT بخشی از غربالگری سه‌ماهه اول است و بیشتر برای ارزیابی احتمال اختلالات کروموزومی مانند سندرم داون استفاده می‌شود. در مقابل، سونوگرافی آنومالی در نیمه دوم بارداری انجام می‌شود و تمرکز آن بر بررسی دقیق اندام‌های جنین و تشخیص ناهنجاری‌های ساختاری است.

از سوی دیگر، غربالگری بارداری یک برنامه ارزیابی است که شامل آزمایش خون و در سه‌ماهه اول، سونوگرافی NT نیز می‌شود. هدف غربالگری، تعیین احتمال خطر است و برخلاف آزمایش‌های تشخیصی، نتیجه آن وجود یا عدم وجود بیماری را به‌طور قطعی مشخص نمی‌کند.

به همین دلیل، این سه بررسی جایگزین یکدیگر نیستند، بلکه هر کدام اطلاعات متفاوتی درباره سلامت جنین ارائه می‌دهند و در کنار هم تصویری کامل‌تر از وضعیت بارداری در اختیار پزشک قرار می‌دهند.

آیا انجام هر سه مورد ضروری است؟

ضرورت انجام سونوگرافی NT، سونوگرافی آنومالی و آزمایش‌های غربالگری به شرایط هر بارداری و نظر پزشک بستگی دارد. با این حال، این بررسی‌ها بخش مهمی از مراقبت‌های دوران بارداری محسوب می‌شوند و در بسیاری از موارد برای ارزیابی سلامت جنین توصیه می‌شوند.

در بارداری‌های کم‌خطر نیز انجام غربالگری و سونوگرافی‌های توصیه‌شده می‌تواند به شناسایی زودهنگام برخی اختلالات کمک کند. در بارداری‌های پرخطر، مانند بارداری در سنین بالای ۳۵ سال، سابقه تولد نوزاد مبتلا به ناهنجاری‌های مادرزادی، سابقه سقط مکرر، ازدواج فامیلی یا وجود بیماری‌های ژنتیکی در خانواده، اهمیت این بررسی‌ها بیشتر است و ممکن است پزشک آزمایش‌های تکمیلی نیز درخواست کند.

به طور کلی، انجام این بررسی‌ها بیشتر برای گروه‌های زیر اهمیت دارد:

• زنان باردار ۳۵ سال و بالاتر
• افرادی که سابقه ناهنجاری‌های کروموزومی یا ژنتیکی در بارداری‌های قبلی دارند.
• زوج‌هایی که سابقه بیماری‌های ارثی در خانواده دارند.
• مادرانی که نتیجه غربالگری اولیه آن‌ها پرخطر گزارش شده است.
• افرادی که به بیماری‌هایی مانند دیابت، برخی بیماری‌های خودایمنی یا سایر مشکلات پزشکی مبتلا هستند.

در نهایت، تصمیم درباره انجام هر یک از این بررسی‌ها باید با مشورت پزشک متخصص زنان و بر اساس شرایط مادر، سابقه پزشکی و روند بارداری گرفته شود. انجام به‌موقع این آزمایش‌ها و سونوگرافی‌ها می‌تواند در تشخیص زودهنگام بسیاری از مشکلات و برنامه‌ریزی مناسب برای ادامه بارداری نقش مهمی داشته باشد.

اگر نتیجه غربالگری یا NT غیرطبیعی باشد چه باید کرد؟

دریافت نتیجه غیرطبیعی در غربالگری یا سونوگرافی NT ممکن است باعث نگرانی والدین شود، اما باید توجه داشت که نتیجه غیرطبیعی به معنای ابتلای قطعی جنین به یک بیماری نیست. این نتایج تنها نشان می‌دهند که احتمال وجود برخی اختلالات بیشتر از حد معمول است و لازم است بررسی‌های دقیق‌تری انجام شود.

آرامش خود را حفظ کنید

اولین و مهم‌ترین اقدام، حفظ آرامش است. بسیاری از مادرانی که نتیجه غربالگری یا NT آن‌ها پرخطر گزارش می‌شود، در نهایت نوزادی کاملاً سالم به دنیا می‌آورند. بنابراین نباید تنها بر اساس نتیجه غربالگری درباره سلامت جنین قضاوت کرد.

تکرار بررسی‌ها

در برخی موارد، پزشک ممکن است انجام مجدد سونوگرافی یا بررسی‌های تکمیلی را برای اطمینان از نتایج توصیه کند. گاهی عواملی مانند وضعیت قرارگیری جنین یا خطای اندازه‌گیری می‌توانند بر نتیجه اولیه تأثیر بگذارند.

انجام آزمایش‌های تکمیلی

اگر احتمال وجود اختلالات کروموزومی بالا باشد، پزشک ممکن است آزمایش‌های دقیق‌تری را پیشنهاد کند.

آزمایش NIPT

آزمایش NIPT یک آزمایش خون غیرتهاجمی است که DNA آزاد جنین را در خون مادر بررسی می‌کند و دقت بالایی در ارزیابی خطر برخی اختلالات کروموزومی مانند سندرم داون دارد. این آزمایش خطری برای مادر یا جنین ایجاد نمی‌کند، اما همچنان یک آزمایش غربالگری محسوب می‌شود و تشخیص قطعی نیست.

نمونه‌برداری از پرزهای جفتی (CVS)

آزمایش CVS معمولاً در سه‌ماهه اول بارداری انجام می‌شود و با نمونه‌برداری از سلول‌های جفت، امکان بررسی مستقیم کروموزوم‌های جنین را فراهم می‌کند. این روش از آزمایش‌های تشخیصی محسوب می‌شود و می‌تواند بسیاری از اختلالات ژنتیکی را با دقت بالا تشخیص دهد.

آمنیوسنتز

آمنیوسنتز یکی دیگر از روش‌های تشخیصی است که معمولاً در سه‌ماهه دوم بارداری انجام می‌شود. در این روش، مقدار کمی از مایع آمنیوتیک اطراف جنین برای بررسی کروموزوم‌ها و برخی بیماری‌های ژنتیکی نمونه‌برداری می‌شود. برخلاف غربالگری، نتیجه آمنیوسنتز می‌تواند تشخیص قطعی بسیاری از اختلالات را ارائه دهد.

مراجعه به متخصص طب مادر و جنین

در صورت غیرطبیعی بودن نتایج، پزشک ممکن است شما را به متخصص طب مادر و جنین (پریناتولوژیست) ارجاع دهد. این متخصص با بررسی دقیق نتایج، انجام سونوگرافی‌های تخصصی و در صورت لزوم درخواست آزمایش‌های تکمیلی، بهترین مسیر تشخیصی و درمانی را پیشنهاد خواهد کرد.

برای دریافت نوبت در مرکز رادیولوژی و سونوگرافی گلستان پاسداران:

• ورود به سایت: مرکز رادیولوژی و سونوگرافی گلستان پاسداران

• تماس تلفنی: ۰۲۱۲۲۵۶۲۱۵۲– ۰۲۱۲۲۷۶۵۴۰۷

• یا مراجعه حضوری از ساعت ۸ صبح تا ۱۰ شب

 

آیا سونوگرافی NT و آنومالی جایگزین یکدیگر هستند؟

خیر. سونوگرافی NT و سونوگرافی آنومالی جایگزین یکدیگر نیستند و هر کدام هدف متفاوتی دارند.

سونوگرافی NT در سه‌ماهه اول بارداری انجام می‌شود و هدف اصلی آن، بررسی احتمال وجود برخی اختلالات کروموزومی مانند سندرم داون و ارزیابی اولیه رشد جنین است. در مقابل، سونوگرافی آنومالی در هفته‌های ۱۸ تا ۲۲ بارداری انجام می‌شود و تمرکز آن بر بررسی دقیق اندام‌های جنین و تشخیص ناهنجاری‌های ساختاری مانند مشکلات قلب، مغز، ستون فقرات، کلیه‌ها و سایر اعضای بدن است.

به همین دلیل، طبیعی بودن نتیجه سونوگرافی NT به این معنا نیست که دیگر نیازی به انجام سونوگرافی آنومالی وجود ندارد. هر دو بررسی مکمل یکدیگر هستند و اطلاعات متفاوتی درباره سلامت جنین در اختیار پزشک قرار می‌دهند. انجام هر دو سونوگرافی در زمان مناسب، بخش مهمی از مراقبت‌های استاندارد دوران بارداری محسوب می‌شود.

آیا غربالگری بارداری می‌تواند همه ناهنجاری‌ها را تشخیص دهد؟

خیر. هیچ روش غربالگری نمی‌تواند تمام ناهنجاری‌ها یا بیماری‌های جنین را تشخیص دهد.

غربالگری بارداری تنها احتمال ابتلای جنین به برخی اختلالات مشخص، به‌ویژه بیماری‌های کروموزومی مانند سندرم داون، تریزومی ۱۸ و تریزومی ۱۳ را ارزیابی می‌کند. بنابراین ممکن است برخی بیماری‌های ژنتیکی یا ناهنجاری‌های مادرزادی در نتایج غربالگری مشخص نشوند.

همچنین باید به تفاوت غربالگری و آزمایش‌های تشخیصی توجه کرد. غربالگری تنها احتمال خطر را برآورد می‌کند، در حالی که آزمایش‌هایی مانند CVS و آمنیوسنتز می‌توانند در بسیاری از موارد تشخیص قطعی ارائه دهند.

نکته مهم دیگر، احتمال نتایج مثبت کاذب و منفی کاذب است. در نتیجه مثبت کاذب، غربالگری احتمال خطر بالا را نشان می‌دهد، اما جنین سالم است. در نتیجه منفی کاذب نیز ممکن است نتیجه طبیعی باشد، در حالی که جنین به یک اختلال مبتلا باشد. به همین دلیل، تفسیر نتایج غربالگری باید همیشه توسط پزشک انجام شود و در صورت نیاز، آزمایش‌های تکمیلی درخواست شود.

سونوگرافی NT، سونوگرافی آنومالی و آزمایش‌های غربالگری، هر کدام بخش مهمی از مراقبت‌های دوران بارداری هستند و با وجود ارتباط نزدیک، اهداف متفاوتی را دنبال می‌کنند. سونوگرافی NT برای ارزیابی احتمال برخی اختلالات کروموزومی در سه‌ماهه اول انجام می‌شود، سونوگرافی آنومالی بر بررسی دقیق اندام‌های جنین در نیمه دوم بارداری تمرکز دارد و غربالگری با ترکیب آزمایش خون و سونوگرافی، احتمال وجود برخی بیماری‌های ژنتیکی را برآورد می‌کند. این بررسی‌ها مکمل یکدیگر هستند و هیچ‌کدام جایگزین دیگری محسوب نمی‌شوند. برای حفظ سلامت مادر و جنین، توصیه می‌شود تمامی آزمایش‌ها و سونوگرافی‌های لازم را مطابق برنامه مراقبت بارداری و با نظر پزشک متخصص انجام دهید تا در صورت وجود هرگونه مشکل، اقدامات لازم در زمان مناسب انجام شود.

سوالات متداول

سونوگرافی NT در چه هفته‌ای انجام می‌شود؟

سونوگرافی NT باید بین هفته‌های ۱۱ تا ۱۳ هفته و ۶ روز بارداری انجام شود. انجام این سونوگرافی خارج از این بازه زمانی ممکن است دقت نتایج را کاهش دهد.

سونوگرافی آنومالی در چه هفته‌ای انجام می‌شود؟

بهترین زمان انجام سونوگرافی آنومالی بین هفته‌های ۱۸ تا ۲۲ بارداری است، زیرا در این زمان اندام‌های جنین به اندازه کافی رشد کرده‌اند و امکان بررسی دقیق آن‌ها وجود دارد.

آیا بدون غربالگری می‌توان فقط سونوگرافی انجام داد؟

بله، اما سونوگرافی و غربالگری اطلاعات متفاوتی ارائه می‌دهند. سونوگرافی ساختار و رشد جنین را بررسی می‌کند، در حالی که غربالگری احتمال برخی اختلالات ژنتیکی و کروموزومی را ارزیابی می‌کند. پزشک با توجه به شرایط مادر درباره انجام هر یک تصمیم می‌گیرد.

اگر نتیجه NT طبیعی باشد، باز هم باید آنومالی انجام داد؟

بله. طبیعی بودن نتیجه سونوگرافی NT به معنای طبیعی بودن تمام اندام‌های جنین نیست. سونوگرافی آنومالی بررسی متفاوتی انجام می‌دهد و برای ارزیابی دقیق ساختار اندام‌های جنین ضروری است.

آیا غربالگری برای همه زنان باردار لازم است؟

در بسیاری از راهنماهای پزشکی، غربالگری به همه زنان باردار پیشنهاد می‌شود، اما انجام آن به شرایط هر فرد، سابقه پزشکی، سن مادر و نظر پزشک بستگی دارد. بهتر است درباره ضرورت انجام غربالگری با پزشک متخصص زنان مشورت کنید.